Hieronder zijn de meestgestelde vragen en antwoorden over de Wet weerbaarheid kritieke entiteiten (Wwke) verzameld in categorieën. Deze pagina krijgt regelmatig een update wanneer meer informatie voor handen is.
Algemene vragen
In de CER-richtlijn wordt de definitie weerbaarheid als volgt omschreven: het vermogen om een incident te voorkomen, te beperken of te beheersen, en om bescherming te bieden of bestand te zijn tegen, te reageren op of, zich aan te passen aan en te herstellen van een incident. Het gaat daarbij om de bescherming ten aanzien van alle risico’s, dat wil zeggen zowel klimaatrisico’s als incidenten die, onbedoeld of opzettelijk, door de mens veroorzaakt worden. Denk bijvoorbeeld aan ongevallen, overstromingen, noodsituaties op het gebied van de volksgezondheid zoals een pandemie, terroristische misdrijven, criminele infiltratie of sabotage.
De NIS2 en de CER zijn EU-richtlijnen die in alle EU-lidstaten worden geïmplementeerd. Beide richtlijnen zijn gericht op het weerbaar zijn van organisaties (organisational resilience). In Nederland worden deze richtlijnen omgezet in twee aparte conceptwetten die gelijktijdig in consultatie gaan en gelijktijdig naar de Tweede Kamer worden gestuurd. De CER-richtlijn wordt omgezet in de Wet weerbaarheid kritieke entiteiten (Wwke) en de NIS2-richtlijn wordt omgezet in de Cyberbeveiligingswet (Cbw). Er wordt zoveel mogelijk samenhang tussen de twee wetten gezocht, zo vindt het toezicht op beide wetten bijvoorbeeld zoveel mogelijk in afstemming plaats.
Voor de Cbw geldt dat organisaties er automatisch onder vallen als zij aan de in de wet beschreven criteria voor belangrijke of essentiële entiteit voldoen. Voor de Wwke moeten organisaties door de verantwoordelijke ministeries eerst worden aangewezen als kritieke entiteit. Pas dan is de Wwke van toepassing op jouw organisatie. Organisaties die als kritieke entiteit worden aangewezen onder de Wwke zijn ook automatisch essentiële entiteit onder de Cbw. Andersom is dit verband er niet.
De Wet weerbaarheid kritieke entiteiten (Wwke) gebruikt de term kritieke entiteit. Daarmee sluit de wet aan bij de terminologie uit de Europese CER-richtlijn. Binnen de voormalige Aanpak Vitaal werd gesproken over vitale aanbieders.
In de praktijk is de beoordeling of een organisatie een essentiële dienst verleent grotendeels vergelijkbaar. Veel organisaties die voorheen als vitale aanbieder waren aangemerkt, zijn daarom aangewezen als kritieke entiteit onder de Wwke.
Er zijn echter ook verschillen:
- Een kritieke entiteit is een organisatie die door het verantwoordelijke vakministerie formeel is aangewezen op grond van de Wwke.
- Niet alle voormalige vitale aanbieders vallen onder de Wwke. Alleen organisaties die actief zijn in een sector die onder de Wwke valt én aan de wettelijke criteria voldoen, kunnen als kritieke entiteit worden aangewezen.
- Organisaties die als kritieke entiteit zijn aangewezen, moeten voldoen aan de verplichtingen uit de Wwke, zoals de risicobeoordeling, de zorgplicht en de meldplicht.
- Als in de toekomst nieuwe sectoren aan de Wwke worden toegevoegd, kunnen ook organisaties uit die sectoren als kritieke entiteit worden aangewezen.
Nee. Er bestaat geen automatische koppeling tussen de Wet weerbaarheid kritieke entiteiten (Wwke) en de Wet veiligheidstoets investeringen, fusies en overnames (Wet vifo). De Wet vifo heeft een eigen toepassingsbereik en is van toepassing op specifiek aangewezen vitale aanbieders en andere ondernemingen die onder de wet vallen. Het feit dat een organisatie is aangewezen als kritieke entiteit onder de Wwke betekent daarom niet automatisch dat ook de Wet vifo op die organisatie van toepassing is.
De Wet vifo heeft als doel risico's voor de nationale veiligheid te beperken die kunnen ontstaan door investeringen, fusies en overnames. Voor bepaalde sectoren geldt daarom een meld- of toetsingsplicht.
Of de Wet vifo op een organisatie van toepassing is, hangt af van het toepassingsbereik van die wet en niet van een aanwijzing als kritieke entiteit onder de Wwke.
Bij het aanwijzen van kritieke entiteit ligt de focus vooral op het vooraf identificeren van mogelijke kwetsbaarheden om voorbereid te zijn op een mogelijke crisis of ramp. De lijst van kritieke entiteiten wordt ten minste elke vier jaar en wanneer daar aanleiding toe bestaat, geëvalueerd en geactualiseerd.
De Wet weerbaarheid kritieke entiteiten biedt geen mogelijkheid om bestuurders van entiteiten aansprakelijk te stellen.
De ministeries wijzen toezichthouders aan die controleren op de naleving van de verplichtingen die gelden voor kritieke entiteiten, waarbij met name de zorgplicht een grote rol speelt. De Wwke geeft de toezichthouder daarnaast de mogelijkheid om handhavend op te treden indien blijkt dat verplichtingen niet worden nageleefd. De toezichthouder kan bijvoorbeeld een audit of een te verrichten handeling opleggen, en uiteindelijk ook een last onder bestuursdwang of een bestuurlijke boete opleggen.
Nee, in de Wet weerbaarheid kritieke entiteiten is geregeld dat de Wet open overheid niet van toepassing is op vertrouwelijke gegevens die onder andere de bevoegde autoriteit en het centrale contactpunt verwerken in het kader van de uitoefening van hun taken op grond van de Wet weerbaarheid kritieke entiteiten.
Naast de Wwke is er ook het Besluit weerbaarheid kritieke entiteiten en zijn er ministeriële regelingen. Deze bevatten maatregelen die organisaties moeten nemen en bepalen meer concreet voor welke incidenten een meldplicht geldt.
Planning
De planning voor de implementatie van de Wet weerbaarheid kritieke entiteiten (Wwke/CER) ziet er als volgt uit:
- De Tweede Kamer heeft woensdag 15 april 2026 de wetsvoorstellen voor de Cyberbeveiligingswet en de Wet weerbaarheid kritieke entiteiten aangenomen. Met de wetsvoorstellen worden twee Europese richtlijnen in nationale wetgeving omgezet: de zogeheten NIS2-richtlijn (over cyberbeveiliging) en de zogeheten CER-richtlijn (over de weerbaarheid van kritieke entiteiten). Bekijk de wetsvoorstellen en bijbehorende stukken: Wetsvoorstel Cyberbeveiligingswet en Wetsvoorstel Wet weerbaarheid kritieke entiteiten
- Nu de Tweede Kamer de wetsvoorstellen heeft aangenomen, volgt de behandeling van de wetsvoorstellen door de Eerste Kamer. Naar verwachting wordt eerst op beide wetsvoorstellen een verslag uitgebracht, waarna de regering daarop reageert met een nota naar aanleiding van het verslag. Daarna vindt naar verwachting een plenaire behandeling plaats. De Eerste Kamer beslist over alle vervolgstappen en de planning daarvan. Nadat ook de Eerste Kamer de wetsvoorstellen heeft aangenomen, is de parlementaire behandeling van de wetsvoorstellen afgerond.
- Onderliggende regelgeving: de concepten van het Cyberbeveiligingsbesluit en het Besluit weerbaarheid kritieke entiteiten zijn tussen 20 februari 2025 en 30 maart 2025 geconsulteerd. In de amvb’s worden diverse onderwerpen uit deze wetten, zoals de zorgplicht, nader uitgewerkt. De binnengekomen consultatiereacties zijn beoordeeld, waarbij een aantal reacties heeft geleid tot aanpassing van de algemene maatregelen van bestuur (amvb’s) of een nadere verduidelijking in de bijbehorende nota’s van toelichting. In een aparte paragraaf van die nota’s van toelichting is terug te lezen hoe de consultatiereacties zijn verwerkt. De aangepaste amvb’s en de bijbehorende nota’s van toelichting zijn hier in te zien: Concepten Cyberbeveiligingsbesluit en Besluit weerbaarheid kritieke entiteiten | Tweede Kamer der Staten-Generaal.
- Op vrijdag 5 december 2025 zijn de concepten van de algemene maatregelen van bestuur (amvb’s) behorende bij de wetsvoorstellen Cyberbeveiligingswet en Wet weerbaarheid kritieke entiteiten naar de Afdeling advisering van de Raad van State gestuurd voor advies. De amvb’s zijn beschikbaar op de website wetgevingskalender.overheid.nl: concept van het Cyberbeveiligingsbesluit (pdf-document) en het concept van het Besluit weerbaarheid kritieke entiteiten (pdf-document). Nadat de Afdeling advies heeft uitgebracht, brengt de regering per advies een nader rapport uit met een reactie op dat advies. Het is de bedoeling dat de amvb’s tegelijk met de wetsvoorstellen in werking treden.
- Ministeriële regelingen: Daarnaast wordt door elk departement gewerkt aan ministeriële regelingen. Daarin worden sectorspecifieke bepalingen opgenomen, zoals de drempelwaarden voor het melden van incidenten. Sommige departementen (de ministeries van Economische Zaken, van Infrastructuur en Waterstaat, van Klimaat en Groene Groei en van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur) hebben al een gedeelte van die regelingen, specifiek over de zorgplicht, reeds in internetconsultatie gebracht. Op 23 april heeft het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport de internetconsultatie gestart van de Regeling wet weerbaarheid kritieke entiteiten. Voor het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties geldt dat de uitwerking van de zorgplicht uit de Cyberbeveiligingswet voor het overgrote deel in lijn is met het bestaande normenkader voor cyberbeveiliging in de sector overheid. Voor de overheid gaat dit om de Baseline Informatiebeveiliging Overheid (BIO)2.
- Zodra de Wet weerbaarheid kritieke entiteiten in werking treedt, zullen ministeries per sector organisaties aanwijzen als kritieke entiteit. Wanneer ministeries een organisatie in de sector aanwijzen als kritieke entiteit, ontvangt deze organisatie hierover bericht. Na aanwijzing hebben organisaties nog 9 dan wel 10 maanden (voor verschillende verplichtingen gelden verschillende termijnen) om aan de wet te voldoen.
- De Eerste Kamer heeft op 7 juli 2026 ingestemd met de Cyberbeveiligingswet (Cbw) en de Wet weerbaarheid kritieke entiteiten (Wwke). Hiermee zet Nederland een belangrijke stap in het versterken van de digitale en fysieke weerbaarheid van organisaties tegen toenemende dreigingen. De wetten treden op 15 augustus 2026 in werking.
Organisaties die onder de Wet weerbaarheid kritieke entiteiten vallen
Alleen organisaties die door het verantwoordelijke ministerie zijn aangewezen als kritieke entiteit moeten voldoen aan de Wet weerbaarheid kritieke entiteiten (Wwke).
Een organisatie kan worden aangewezen als zij een essentiële dienst verleent in een sector die onder de Wwke valt. Het gaat om de volgende sectoren:
- energie;
- drinkwater;
- afvalwater;
- vervoer;
- digitale infrastructuur;
- productie, verwerking en distributie van levensmiddelen;
- gezondheidszorg;
- infrastructuur voor de financiële markt;
- bankwezen;
- ruimtevaart;
- overheid;
- meteorologie;
- nucleair;
- chemie;
- keren en beheren.
De verantwoordelijke ministeries beoordelen op basis van een risicobeoordeling welke organisaties als kritieke entiteit worden aangewezen. Organisaties ontvangen hierover een formeel aanwijzingsbesluit.
Na aanwijzing gelden verschillende verplichtingen uit de Wwke, waaronder het uitvoeren van een risicobeoordeling, het treffen van passende weerbaarheidsmaatregelen (zorgplicht) en het melden van significante incidenten (meldplicht). Voor deze verplichtingen gelden verschillende wettelijke implementatietermijnen.
De Wwke biedt daarnaast de mogelijkheid om in de toekomst aanvullende sectoren aan te wijzen. Daardoor kunnen ook organisaties uit andere sectoren onder de wet komen te vallen.
Dat hangt af van de situatie. Organisaties die door het verantwoordelijke ministerie zijn aangewezen als kritieke entiteit op grond van de Wet weerbaarheid kritieke entiteiten (Wwke), worden automatisch aangemerkt als essentiële entiteit onder de Cyberbeveiligingswet (Cbw). Voor deze organisaties gelden daarom ook de verplichtingen uit de Cyberbeveiligingswet.
Andersom geldt dit niet. Een organisatie die onder de Cyberbeveiligingswet valt, is niet automatisch een kritieke entiteit onder de Wwke. Daarvoor is een formele aanwijzing door het verantwoordelijke ministerie nodig.
Organisaties die onder de Wet weerbaarheid kritieke entiteiten (Wwke) vallen, worden door het verantwoordelijke ministerie formeel aangewezen als kritieke entiteit. Als jouw organisatie wordt aangewezen, ontvang je hiervan bericht van het verantwoordelijke ministerie.
Na aanwijzing gelden de verplichtingen uit de Wwke. Voor het uitvoeren van de risicobeoordeling, het treffen van de maatregelen uit de zorgplicht en het voldoen aan de meldplicht gelden verschillende wettelijke implementatietermijnen.
De Wet weerbaarheid kritieke entiteiten (Wwke) is van toepassing op organisaties die essentiële diensten verlenen in de sectoren die zijn opgenomen in de wet. De verantwoordelijke ministeries beoordelen welke organisaties aan de wettelijke criteria voldoen en wijzen deze aan als kritieke entiteit.
De Wwke heeft betrekking op de volgende sectoren:
- energie;
- drinkwater;
- afvalwater;
- vervoer;
- digitale infrastructuur;
- productie, verwerking en distributie van levensmiddelen;
- gezondheidszorg;
- infrastructuur voor de financiële markt;
- bankwezen;
- ruimtevaart;
- overheid;
- meteorologie;
- nucleair;
- chemie;
- keren en beheren.
Naar verwachting worden ongeveer 500 organisaties als kritieke entiteit aangewezen.
Na aanwijzing als kritieke entiteit gelden voor verschillende verplichtingen uit de Wet weerbaarheid kritieke entiteiten (Wwke) verschillende implementatietermijnen:
- Binnen negen maanden moet de organisatie een risicobeoordeling hebben uitgevoerd.
- Binnen tien maanden moet de organisatie voldoen aan de zorgplicht en de meldplicht.
Organisaties die als kritieke entiteit zijn aangewezen, worden automatisch aangemerkt als essentiële entiteit onder de Cyberbeveiligingswet (Cbw). Vanaf het moment van aanwijzing zijn daarom ook de verplichtingen uit de Cyberbeveiligingswet van toepassing.
Voldoen aan de Wet weerbaarheid kritieke entiteiten
Organisaties die als kritieke entiteit zijn aangewezen, doen er goed aan zo snel mogelijk te starten met de uitvoering van de verplichtingen uit de Wet weerbaarheid kritieke entiteiten (Wwke). Ook organisaties die verwachten te worden aangewezen, kunnen zich alvast voorbereiden.
Een goede voorbereiding bestaat onder meer uit:
- het uitvoeren van een risicobeoordeling van de essentiële diensten;
- het treffen van passende technische, organisatorische en fysieke weerbaarheidsmaatregelen;
- het inrichten van processen voor het detecteren, afhandelen en melden van significante incidenten;
- het vergroten van de bewustwording van medewerkers door opleidingen, trainingen en oefeningen;
- het opstellen of actualiseren van crisis- en bedrijfscontinuïteitsplannen.
Daarnaast is het verstandig om na te gaan welke verplichtingen uit de Cyberbeveiligingswet (Cbw) op de organisatie van toepassing zijn. Organisaties die als kritieke entiteit zijn aangewezen, worden automatisch aangemerkt als essentiële entiteit onder de Cyberbeveiligingswet.
Is jouw organisatie aangewezen als kritieke entiteit? Begin dan zo snel mogelijk met de voorbereidingen om aan de verplichtingen uit de Wet weerbaarheid kritieke entiteiten (Wwke) te voldoen.
Een goede eerste stap is:
- Lees het aanwijzingsbesluit en bepaal welke verplichtingen voor jouw organisatie gelden.
- Voer een risicobeoordeling uit van de essentiële diensten die jouw organisatie verleent.
- Breng bestaande maatregelen in kaart en bepaal waar aanvullende technische, organisatorische of fysieke maatregelen nodig zijn.
- Richt processen in voor het melden van significante incidenten en zorg dat medewerkers weten hoe zij moeten handelen.
- Maak een planning om tijdig aan alle verplichtingen uit de Wwke te voldoen.
Organisaties die als kritieke entiteit zijn aangewezen, worden daarnaast automatisch aangemerkt als essentiële entiteit onder de Cyberbeveiligingswet (Cbw). Controleer daarom ook welke verplichtingen uit de Cbw op jouw organisatie van toepassing zijn.
Ja. Organisaties die als kritieke entiteit zijn aangewezen, zijn verplicht een eigen risicobeoordeling uit te voeren. Deze risicobeoordeling moet uiterlijk negen maanden na de aanwijzing zijn afgerond. Het is belangrijk dat je bij deze risicobeoordeling in ieder geval de informatie betrekt die je van jouw ministerie hebt ontvangen.
De risicobeoordeling moet periodiek worden herzien, in ieder geval eens per vier jaar en eerder als ontwikkelingen of dreigingen daartoe aanleiding geven.
De zorgplicht verplicht kritieke entiteiten om passende technische, organisatorische en fysieke maatregelen te treffen om de weerbaarheid van hun essentiële diensten te vergroten. Het doel is om incidenten zoveel mogelijk te voorkomen, de gevolgen ervan te beperken en de continuïteit van essentiële diensten te waarborgen.
De zorgplicht heeft onder meer betrekking op:
- het voorkomen en beperken van risico's;
- de fysieke beveiliging van gebouwen en kritieke infrastructuur;
- risico- en crisisbeheersing;
- bedrijfscontinuïteit en herstel;
- personeelsbeveiliging en
- het vergroten van de bewustwording van medewerkers door opleidingen, trainingen en oefeningen.
Organisaties moeten binnen tien maanden na hun aanwijzing als kritieke entiteit aan de zorgplicht voldoen.
De Wwke schrijft niet voor welke concrete maatregelen een organisatie moet nemen. Dat hangt af van de aard van de essentiële dienst, de risico's waarmee de organisatie te maken heeft en de uitkomsten van de risicobeoordeling.
Organisaties nemen passende maatregelen die aansluiten bij hun eigen situatie. Daarbij kunnen zij gebruikmaken van de sectorspecifieke ministeriële regeling, handreikingen en andere beschikbare hulpmiddelen.
Nee. Hoewel de Wwke voor alle kritieke entiteiten een zorgplicht kent, verschilt de invulling per organisatie en per sector. De te nemen maatregelen moeten aansluiten bij de risico's waarmee de organisatie te maken heeft en de essentiële diensten die zij verleent. Daarnaast kunnen in de sectorspecifieke ministeriële regelingen nadere eisen worden gesteld aan de invulling van de zorgplicht.
Niet voor ieder incident is een meldplicht. Alleen significante incidenten die de verlening van een essentiële dienst aanzienlijk verstoren of kunnen verstoren, moeten worden gemeld. Of een incident gemeld moet worden, hangt af van de sectorspecifieke drempelwaarden die zijn vastgesteld in de ministeriële regeling van het verantwoordelijke vakministerie. Deze drempelwaarden bepalen wanneer de gevolgen van een incident zodanig zijn dat een melding verplicht is.
Is er sprake van een meldingsplichtig incident? Dan moet de organisatie het incident zo spoedig mogelijk en uiterlijk binnen 24 uur melden via het MijnNCSC-portaal.
Meer informatie over de drempelwaarden is te vinden in de ministeriële regeling die geldt voor de sector waarin de organisatie actief is.
Significante incidenten die op grond van de Wet weerbaarheid kritieke entiteiten (Wwke) meldingsplichtig zijn, meld je via het MijnNCSC-portaal.
Het MijnNCSC-portaal is het centrale meldpunt voor incidenten onder zowel de Wet weerbaarheid kritieke entiteiten (Wwke) als de Cyberbeveiligingswet (Cbw). Via dit portaal komt de melding terecht bij de bevoegde autoriteit.
Om een incident te kunnen melden, moet de organisatie vooraf zijn geregistreerd in het MijnNCSC-portaal.
Meer informatie over het registreren voor het MijnNCSC-portaal is te vinden op de website van het NCSC.
Een melding bevat in ieder geval informatie over de aard van het incident, de oorzaak (voor zover bekend), de impact op de essentiële dienstverlening en de mogelijke gevolgen van het incident. De bevoegde autoriteit gebruikt deze informatie om de situatie te beoordelen en waar nodig ondersteuning te bieden.
De Wet weerbaarheid kritieke entiteiten (Wwke) kent geen registratieplicht.
Organisaties die als kritieke entiteit zijn aangewezen, worden echter automatisch aangemerkt als essentiële entiteit onder de Cyberbeveiligingswet (Cbw). Op grond van de Cyberbeveiligingswet geldt voor deze organisaties wel een registratieplicht en dienen zij zich per 15 augustus 2026 geregistreerd te hebben.
Registratie vindt plaats via het MijnNCSC-portaal. Via dit portaal kunnen organisaties zich registreren en, indien nodig, meldingen doen op grond van zowel de Cyberbeveiligingswet als de Wet weerbaarheid kritieke entiteiten.
Meer informatie over de registratieplicht en het registreren via het MijnNCSC-portaal is te vinden op de website van het NCSC.
Toezicht
Toezichthouders zijn op grond van de Cyberbeveiligingswet (Cbw) en de Wet weerbaarheid kritieke entiteiten (Wwke) verplicht om zoveel mogelijk onderling gecoördineerd toezicht te houden op essentiële organisaties en belangrijke organisaties. Hiermee wordt tot uitdrukking gebracht dat toezicht op de naleving van deze wet zoveel mogelijk in samenhang en op consistente wijze plaatsvindt. Er moeten in het geval van overlap samenwerkingsafspraken worden gemaakt, bijvoorbeeld over welk toezicht prevaleert. Ditzelfde geldt voor overlap met sectorale toezichthouders. Er is voor het opzetten van een goede samenwerking een samenwerkingsovereenkomst opgesteld tussen betrokken toezichthouders.
Ja. Organisaties die als kritieke entiteit zijn aangewezen op grond van de Wet weerbaarheid kritieke entiteiten (Wwke) worden automatisch aangemerkt als essentiële entiteit onder de Cyberbeveiligingswet (Cbw).
Voor essentiële entiteiten geldt proactief toezicht. Dat betekent dat de bevoegde toezichthouder actief kan controleren of de organisatie voldoet aan de verplichtingen uit de Cyberbeveiligingswet, ook als er geen aanwijzingen zijn voor een overtreding.
Welke toezichthouder toezicht houdt, hangt af van de sector waarin de organisatie actief is.
Ondersteuning
De geopolitieke spanningen vragen om een extra inspanning om de continuïteit van de maatschappij te waarborgen (zie de Kamerbrief Weerbaarheid tegen Militaire en Hybride Dreigingen van 6 december). De bescherming van de vitale infrastructuur is daarbij van groot belang. De Wet weerbaarheid kritieke entiteiten (Wwke) vormt hiervoor, naast bestaande sectorale wetgeving, een belangrijke wettelijke basis. Met de Wwke wordt van organisaties verlangd dat zij een minimumniveau aan weerbaarheid realiseren.
Wetgeving is onderdeel van een breder instrumentarium om de weerbaarheid van de vitale infrastructuur te versterken. De Aanpak Vitaal vormde hiervoor jarenlang de basis. Met de inwerkingtreding van de Wwke is een groot deel van deze aanpak wettelijk verankerd. Een cyclus van risicoanalyses en actieprogramma's blijft daarbij een belangrijk uitgangspunt. Zo worden risico's, dreigingen en de weerbaarheid van essentiële diensten periodiek beoordeeld en worden waar nodig aanvullende maatregelen getroffen.
De Rijksoverheid ondersteunt organisaties daarnaast op verschillende manieren. Zo wordt kennis gedeeld, worden netwerkbijeenkomsten georganiseerd en zijn hulpmiddelen ontwikkeld, zoals een toolbox voor veilig inkopen en aanbesteden en een gesprekstool maatschappelijke weerbaarheid. Ook verzorgen onder meer ministeries, de NCTV en Defensie presentaties en bijeenkomsten over maatschappelijke weerbaarheid.
De afgelopen jaren hebben laten zien dat het door de veranderende dreiging soms nodig is om risicoanalyses versneld uit te voeren of aanvullende quickscans uit te voeren. De COVID-19-pandemie, de Russische inval in Oekraïne en de explosies bij Nord Stream 1 en 2 zijn hiervan voorbeelden. Informatie-uitwisseling tussen overheden en organisaties over dreigingen, risico's, weerbaarheid en passende maatregelen blijft daarbij essentieel.
Waar je terecht kunt met vragen, hangt af van het onderwerp van je vraag. Vragen over de aanwijzing als kritieke entiteit, de toepassing van de Wwke of sectorspecifieke verplichtingen? Neem contact op met het verantwoordelijke ministerie voor jouw sector.
Vragen over toezicht of handhaving? Neem contact op met de bevoegde toezichthouder voor jouw sector.
Vragen over de Cyberbeveiligingswet, registratie of het melden van incidenten via het MijnNCSC-portaal? Kijk op de website van het Nationaal Cyber Security Centrum (NCSC) of neem contact op met het NCSC.
Op de pagina Sectorspecifieke informatie vind je een overzicht van de verantwoordelijke ministeries per sector.