Organisaties bepalen niet zelf of ze onder de Wet weerbaarheid kritieke entiteiten vallen. De ministeries identificeren welke organisaties die essentiële diensten verlenen onder de wet vallen.
Sectoren die onder de Wet weerbaarheid kritieke entiteiten vallen
De Wet weerbaarheid kritieke entiteiten (Wwke) is van toepassing op verschillende sectoren: vervoer, bankwezen, infrastructuur voor de financiële markt, gezondheidszorg, drinkwater, afvalwater, digitale infrastructuur, overheid, ruimtevaart en de productie, verwerking en distributie van levensmiddelen, meteorologie, nucleair, chemie en keren en beheren. De verantwoordelijke ministeries wijzen binnen deze sectoren organisaties aan als kritieke entiteit. Daarnaast kunnen ministeries, op grond van de Wwke, ook organisaties in aanvullende sectoren aanwijzen.
Beeld: NCTV
De Wet weerbaarheid kritieke entiteiten is van toepassing op verschillende sectoren.
Op basis van een risicobeoordeling wijst elk verantwoordelijk ministerie kritieke entiteiten aan met behulp van de hieronder genoemde criteria. Daarbij kijken zij in ieder geval naar de mate van impact die de organisatie heeft op de uitvoering van maatschappelijke functies en/of economische activiteiten, de volksgezondheid en openbare veiligheid of het milieu.
Hoe worden organisaties aangewezen?
Op basis van een risicobeoordeling beoordelen de verantwoordelijke ministeries welke organisaties als kritieke entiteit worden aangewezen. Daarbij wordt onder meer gekeken naar de gevolgen die uitval of verstoring van de essentiële dienst van een organisatie kan hebben voor de samenleving.
Een organisatie kan als kritieke entiteit worden aangewezen als zij aan de volgende criteria voldoet:
- De organisatie verleent één of meer essentiële diensten. Het gaat om diensten die van cruciaal belang zijn voor de instandhouding van vitale maatschappelijke functies, vitale economische activiteiten, de volksgezondheid en openbare veiligheid of het milieu.
- De organisatie is actief in Nederland en haar kritieke infrastructuur bevindt zich in Nederland. Dat houdt ten eerste in dat de organisatie met haar kritieke infrastructuur geheel of gedeeltelijk actief is op het grondgebied van Nederland (inclusief het luchtruim en de maritieme binnenwateren en territoriale zee), en ten tweede dat de activiteiten van de organisatie noodzakelijk zijn om essentiële dienst of diensten te verlenen.
- Een incident binnen deze entiteit zou aanzienlijke verstorende effecten hebben op de verlening van de essentiële dienst(en) of via cascade-effecten op andere essentiële diensten. Met cascade-effect wordt bedoeld een onvoorziene reeks van gebeurtenissen die zich voordoet wanneer een gebeurtenis in een systeem een negatief effect heeft op andere, verwante systemen.
Aanwijzingsproces van kritieke entiteiten
De vakminister voert een sectorale risicobeoordeling uit.
De vakminister identificeert welke organisaties essentiële diensten verlenen binnen een (sub)sector en een kritieke entiteit zijn.
De organisatie wordt door de vakminister geïnformeerd dat de organisatie is aangewezen als kritieke entiteit in een regeling of besluit.
Binnen 9 maanden na de aanwijzing moet een kritieke entiteit zelf een risicobeoordeling hebben uitgevoerd.
Binnen 10 maanden na de aanwijzing moeten de kritieken entiteiten aan zorgplicht en meldplicht voldoen. Kritieke entiteiten zijn automatisch ook essentiële entiteiten in de zin van de Cyberbeveiligingswet en moeten - direct na aanwijzing als kritieke entiteit - aan de verplichtingen uit die wet voldoen.
Lees meer
Meer informatie is te vinden in de Wet weerbaarheid kritieke entiteiten en de algemene maatregel van bestuur.